Sigorta Acenteleri Yönetmeliği Değişiyor

  • PDF
  • Yazdır
  • e-Posta

Türkiye'de sigorta prim üretiminin yaklaşık % 65'ini gerçekleştiren sigorta acentelerini düzenleyen Yönetmelikte değişikliğe gidiliyor. Yönetmelik Taslağı acentelerin ve sigorta sektörünün diğer aktörlerinin görüşlerine sunuldu. 22.07.2011 tarihine kadar toplanacak görüşler sonrası Taslak son halini alacak. Görüşler için   Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir   adresine e-posta gönderilebilir.

 

Başbakanlık (Hazine Müsteşarlığı)’tan:

SİGORTA ACENTELERİ YÖNETMELİĞİ

(TASLAK)

 

 

BİRİNCİ BÖLÜM

Amaç ve Kapsam, Dayanak, Tanımlar ve Kısaltmalar

 

 

            Amaç ve kapsam

            MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, sigorta acenteliği faaliyetinin sigortacılık sektörüne olan güveni artırıcı biçimde sürdürülmesini ve sözleşme taraflarının hak ve menfaatlerinin korunmasını teminen acentelik sisteminin kurumsallaşmasının sağlanması; acentelik faaliyetlerinin çerçevesi ile bu faaliyetlere ilişkin temel ilkelerin belirlenmesidir.

            (2) Bu Yönetmelik, sigorta acenteliği yapacak gerçek ve tüzel kişilerin kuruluş ve teşkilatlarına, yetki ve sorumlulukları ile faaliyetlerine ilişkin usul ve esasları kapsar.

            (3) 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 23 üncü maddesinin on birinci fıkrasına dayanılarak Bakanlar Kurulunca belirlenen hususlar saklı kalmak kaydıyla, Türkiye’de faaliyet göstermek isteyen yabancı acenteler için de bu Yönetmelik hükümleri uygulanır.

 

            Dayanak

            MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 23 üncü ve 32 nci maddelerine dayanılarak hazırlanmıştır.

         

            Tanımlar ve kısaltmalar

            MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte yer alan;

            a) Acente: Ticarî mümessil, ticarî vekil, satış memuru veya müstahdem gibi tâbi bir sıfatı olmaksızın bir sözleşmeye dayanarak muayyen bir yer veya bölge içinde daimî bir surette sigorta şirketlerinin nam ve hesabına sigorta sözleşmelerine aracılık etmeyi veya bunları sigorta şirketleri adına yapmayı meslek edinen, sözleşmenin akdinden önce hazırlık çalışmalarını yürüten ve sözleşmenin uygulanması ile tazminatın ödenmesinde yardımcı olan kişiyi,

            b) Çoklu acente: Aynı zamanda ve aynı yer veya bölge içinde birden fazla sigorta şirketi nam ve hesabına sigorta acenteliği faaliyetinde bulunan gerçek veya tüzel kişi sigorta acentesini,

            c) Faaliyeti sınırlı acente: Yalnızca zorunlu sigortalar veya yalnızca hayat sigortaları ile sınırlı olmak üzere aracılık faaliyetinde bulunan gerçek veya tüzel kişi sigorta acentesini,

            ç) İcra komitesi: Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği nezdindeki Sigorta Acenteleri İcra Komitesini,

            d) Kanun: 3/6/2007 tarihli ve 5684 sayılı Sigortacılık Kanununu,

            e) Levha: Sigorta acenteleri için Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından düzenlenen ve faal olarak çalışanlara ilişkin kayıtları gösteren Levhayı,

            f) Malvarlığı: Gerçek kişilerin mülkiyetinde bulunan taşınır ve taşınmaz mal ve varlıklar ile parayla ölçülebilir hakların bütününden borç ve diğer yükümlüklerinin düşülmesinden sonra kalan tutarı,

            g) Müsteşarlık: Hazine Müsteşarlığını,

            h) Oda: Ticaret Odaları ile Ticaret ve Sanayi Odalarını,

            ı) Özel acente: Aynı zamanda ve aynı yer veya bölge içinde münhasıran bir sigorta şirketi nam ve hesabına sigorta acenteliği faaliyetinde bulunan gerçek veya tüzel kişi sigorta acentesini,

            i) SEGEM: 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 31 inci maddesine istinaden kurulan Sigortacılık Eğitim Merkezini,

            j) Sigorta şirketi: Türkiye’de kurulmuş sigorta şirketi ile yurt dışında kurulmuş sigorta şirketinin Türkiye’deki teşkilâtını,

            k) Teknik personel: Acentelerde sigortacılık işlemlerini yapan personeli,

            l) TOBB: Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğini,

            m) TSRŞB: Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketleri Birliğini,

            n) Uygunluk belgesi: Levhaya kaydı uygun görülen acenteler için Müsteşarlıkça Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğine gönderilen, 5684 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinde belirtilen belge niteliğindeki yazı ya da bildirimi,

            o) Yetkili: Müdürler de dahil olmak üzere, acentelerin yönetim ve denetiminde bulunan kişiler ile acenteleri temsil ve ilzama yetkili olanları,

            ö) Yetkili acente: Sigorta şirketlerince kendilerine belirli veya bütün sigorta dalları itibarıyla sözleşme yapma veya prim tahsil etme yetkisi verilen gerçek veya tüzel kişi sigorta acentesini,

            p) Yetkisiz acente: Sigorta şirketlerince kendilerine sözleşme yapma veya prim tahsil etme yetkisi verilmeksizin belirli veya bütün sigorta dalları itibarıyla yalnızca aracılık faaliyeti yürüten gerçek veya tüzel kişi sigorta acentesini

            ifade eder.

 

İKİNCİ BÖLÜM

Kuruluş ve Teşkilata İlişkin Hükümler

           

            Gerçek kişi acenteler

            MADDE 4 – (1) Acentelik faaliyetinde bulunacak gerçek kişilerde aşağıdaki nitelikler aranır:

            a) Teknik personel unvanını taşıması,

            b) Türkiye’de yerleşik olması,

            c) Kanunun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin dört numaralı alt bendinde belirtilen suçlardan hüküm giymemiş veya ceza almamış olması,

            ç) 10 uncu maddede belirtilen asgari mal varlığı şartını yerine getirmiş olması,

            d) Acentelik faaliyetleri için fiziksel, teknik ve idari altyapı ile insan kaynakları bakımından yeterli olması,

            e) Dört yıllık yükseköğretim kurumlarından veya iki yıllık sigortacılıkla ilgili yüksekokullardan mezun olması,

            f) Sigortacılıkla ilgili kurum veya kuruluşların meslekle ilgili bölümlerinde en az iki yıl mesleki deneyime sahip olması

            gerekir.

(2) Bu maddede geçen sigortacılıkla ilgili kurum ve kuruluşlar, sigorta şirketleri, reasürans şirketleri, emeklilik şirketleri, sigorta ve reasürans aracıları ile Müsteşarlıkça belirlenecek diğer kurum ve kuruluşlardır. Sigortacılıkla ilgili mesleki deneyimin değerlendirilmesinde, sigorta şirketleri, reasürans şirketleri ve emeklilik şirketlerinin teknik birimleri ile çağrı merkezi, çevrimiçi işlem merkezi ve benzeri birimler dahil olmak üzere pazarlama ve satış birimlerinde bizzat sigortacılık işlemlerinde görev alınmış olunması; sigorta ve reasürans aracıları bünyesinde teknik personel veya üzeri bir görevde çalışılmış olunması şarttır.

            (3) Adi ortaklık şeklinde tesis edilecek sigorta acentelerinin ortaklarının tümünün birinci fıkranın (a), (b), (c), (e) ve (f) bentlerinde sayılan niteliklere sahip olması gerekir.  

            (4) Gerçek kişi acenteler aynı zamanda müdür sıfatını haizdir.

            Tüzel kişi acenteler

            MADDE 5 – (1) Acentelik faaliyetinde bulunacak tüzel kişilerde aşağıdaki nitelikler aranır:

            a) Merkezlerinin Türkiye’de bulunması,

            b) Asgari ödenmiş sermaye şartını yerine getirmiş olması,

            c) Acentelik faaliyetleri için fiziksel, teknik ve idari altyapı ile insan kaynakları bakımından yeterli olması.

            (2) Kanunun 23 üncü maddesinin on birinci fıkrasına dayanılarak Bakanlar Kurulunca belirlenen hususlar çerçevesinde Türkiye’de faaliyet göstermek isteyen yabancı acenteler için birinci fıkranın (a) bendinde belirtilen şart aranmaz.

            Ortaklar ve yetkililer

            MADDE 6 – (1) Tüzel kişi acentelerin, gerçek kişi ortakları ve yetkilileri ile hakim hissedar tüzel kişi ortaklarının yönetim ve denetiminde bulunan kişilerde, bu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde belirtilen nitelik aranır.

            (2) Tüzel kişi acentelerin müdürünün veya bu unvanı taşımasa bile fiilen bu görevi yerine getiren kişilerin, bu Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b), (c), (e) ve (f) bentlerinde sayılan niteliklere sahip olması gerekir.

Teknik personel

            MADDE 7 – (1) Acenteler tarafından yürütülecek aracılık faaliyetleri kapsamında sigorta ürünlerinin

            a) pazarlanması,

            b) bilgilendirme,

            c) satış

            işlemleri yalnızca acentelerin teknik personeli tarafından yapılır.

           (2) Teknik personel unvanının kazanılabilmesi için;

            a) Medeni hakları kullanma ehliyetine sahip olunması,

            b) Kanunun 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin dört numaralı alt bendinde belirtilen suçlardan hüküm giymemiş veya ceza almamış olunması,

            c) En az lise veya dengi okul mezunu olunması,

            ç) Sigortacılıkla ilgili kurum veya kuruluşların meslekle ilgili bölümlerinde en az bir yıl mesleki deneyime sahip olunması,

            d) SEGEM tarafından yapılacak teknik personel yeterlilik sınavının kazanılması

            gerekir. Bu fıkrada belirtilen mesleki deneyim şartı, müfredatında sigortacılıkla ilgili konulara yer verilen lise dengi mesleki ve teknik eğitim okul ve kurumları ile iki yıllık yüksekokullardan mezun olanlar için altı ay; en az iki yıllık sigortacılıkla ilgili yüksekokullar ile dört yıllık yükseköğretim kurumlarından mezun olanlar için üç ay olarak uygulanır.

            (3) İkinci fıkra uyarınca aranılan deneyim şartını sağlamayanlar, bir teknik personel gözetiminde yardımcı teknik personel unvanıyla işe başlatılabilir. Yardımcı teknik personel, birinci fıkranın (b) ve (c) bendinde belirtilen işlemleri tek başına yapamaz. Yardımcı teknik personelin yaptığı bu işlemler, gözetiminde bulunduğu teknik personelin imzasıyla geçerli olur. Yardımcı teknik personel, yeterli deneyim süresine sahip olmak ve bu maddenin ikinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen sınavda başarılı olmak kaydıyla teknik personel unvanını almaya hak kazanır. Acenteler bu personeli sürelerinin dolmasını takiben en geç yirmi gün içinde kaydedilmek, sicil numarası ve kimlik almak üzere elektronik ortamda TOBB’a veya uygunluk belgesi başvurusunda bulunduğu odaya bildirir.

            (4) Teknik personel olarak Levhaya kayıtlı olmayan kişiler için sigorta şirketlerince kullanıcı adı ve şifre tahsis edilemez.

            (5) Müsteşarlık, teknik personelin işlem yapma yetkisini sigorta dalları itibariyle belirlemeye, bu maddenin ikinci fıkrasının (d) bendinde geçen yeterlilik sınavını bu dallar itibariyle lisanslama şeklinde yapmaya yetkilidir.

            (6) Teknik personel ve yardımcı teknik personel, yalnızca bir acenteye bağlı çalışabilir ve çalıştığı acenteden bağımsız olarak iş kabul edemez.

            (7) Teknik personel acenteler tarafından acente bünyesinde iş akdiyle istihdam edilebileceği gibi, komisyon paylaşımına dayalı olarak sözleşmeyle de faaliyette bulunabilir. Komisyon paylaşımı esasıyla çalışacak teknik personel yalnızca adına çalıştığı acenteye tâbi olarak faaliyette bulunabilir, sigorta şirketleri ile doğrudan çalışamaz. Bu şekilde faaliyette bulunacak teknik personel sayısı acentede iş akdiyle istihdam edilen teknik personel sayısından fazla olamaz. Komisyon akdiyle çalışacak teknik personelin pazarlama, bilgilendirme ve satış işlemleri için gerekli teknik altyapı ilgili acente tarafından hazırlanır.

            (8) Teknik personelin yaptığı işlemlerden dolayı üçüncü kişilere verecekleri zararlardan bağlı bulundukları acenteler sorumludur.

            (9) Acentelerin teknik personel unvanını taşımayan ortak ve yetkilileri, teknik personel olarak görev yapamaz.

            (10) Acentelerin çağrı merkezi, çevrimiçi işlem merkezi ve benzeri isimler altında yapacakları pazarlama faaliyetlerinde, bu birimlerde görev alacakların teknik personel olması şarttır.

            (11) Hayat sigortaları grubunda görev alacak teknik personel hakkında ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

                      

Fiziki, teknik ve idari altyapı

            MADDE 8 – (1) Acentelik faaliyetleri münhasıran acentelik faaliyetine tahsis edilmiş mekânlarda gösterilir. Söz konusu mekânların müstakil bir bina veya iş merkezi içerisinde; fiziki olarak ayrılmış, başlıbaşına kullanılmaya elverişli bağımsız bir mekân olması gerekir. Faaliyeti sınırlı acenteler için bahse konu mekân şartı uygulanmaz.

            (2) Acentelerin teknik açıdan yeterli sayılabilmesi için en az bir adet bilgisayar, yazıcı ve faks cihazının; poliçe düzenlemeye, müşteri cari hesabını takip etmeye ve yazışma yapmaya uygun programlarının, yeterli arşivleme sisteminin, internet bağlantısının, elektronik posta adresinin bulunması gerekir.

            (3) Bu Yönetmeliğin 12 nci maddesinin dördüncü fıkrasına uygun biçimde acentelik faaliyeti yürütmek, kendi bölümleri ile personeli ayrı olmak koşuluyla, en fazla beş acente aynı mekânda faaliyet gösterebilir. Aynı mekânda faaliyet gösteren acenteler, bu maddenin beşinci fıkrasında belirtilen bilgi işlem altyapısı hariç olmak üzere, diğer teknik alt yapıyı müşterek olarak kullanabilir.

            (4) Ferdi kaza ve hastalık/sağlık sigortaları dahil olmak üzere, yalnızca hayat sigortaları grubunda aracılık edecek özel acentelerin kuruluş ve faaliyetleri esnasındaki tüm fiziki, teknik ve idari masraflarının bağlı bulunulan sigorta şirketleri tarafından karşılanması durumunda, üçüncü fıkrada aranılan sınır uygulanmaz.

            (5) Acenteler, sigorta ürünlerinin satışı ve satışıyla bağlantılı işlemlerinde, sigorta şirketleri ile kuracakları internet servisi uygulamalarında, Sigorta Bilgi Merkezi ve Müsteşarlıkça belirlenecek diğer özellikli kurum ve kuruluşlar ile TOBB kanalıyla yürütecekleri işlemlerde kullanacakları bilgi işlem altyapılarını, statik internet protokolü adresi uygulaması ve bununla ilgili güvenlik tedbirleri de dâhil olmak üzere, Müsteşarlıkça belirlenecek esaslara uygun hale getirir.

 

            Acentelerin teşkilatı

            MADDE 9 – (1) Acenteler, şube örgütlenmesi haricinde teşkilatlanmaya gidemez.

            (2) Acente şubeleri, şube olduğu belirtilmek şartıyla, acente ile aynı unvanı taşır.

            (3) Acente şubelerinin aracılık faaliyetlerinin kapsam ve sınırı, sigorta şirketlerince acenteye verilen yetki ve sınırları aşmamak kaydıyla acente tarafından belirlenir.

            (4) Acente şubelerinin fiziksel, teknik ve idari altyapı ile insan kaynakları bakımından yeterli olması gerekir.

            (5) Acente şubelerinde, en az bir teknik personel bulundurulur.

            (6) Bu Yönetmelik hükümlerine uymak kaydıyla, gerçek kişi acenteler de şube açabilir.

            (7) Acenteler, şubelerine ilişkin bilgileri şube tesisinden itibaren en geç onbeş iş günü içinde Levha bilgilerine ilave ettirir.

            Asgari ödenmiş sermaye ve mal varlığı

            MADDE 10 – (1) Tüzel kişi acentelerin, şirket türüne göre Sanayi ve Ticaret Bakanlığınca belirlenen tutardan az olmamak kaydıyla sahip olacakları asgari ödenmiş sermaye miktarı ile gerçek kişi acentelerin beyan edecekleri mal varlıklarının değeri 25.000.- TL’den az olamaz.

            (2) Özel acentelerin kuruluşları esnasındaki tüm fiziki, teknik ve idari altyapı masraflarının ilgili sigorta şirketleri tarafından karşılanması durumunda, birinci fıkra uyarınca ödenmiş sermaye veya mal varlığı için getirilen asgari tutar şartı aranmaz.

Uygunluk belgesi ve Levhaya kayıt

            MADDE 11 – (1) Levhaya kayıtlı olmayanlar acentelik faaliyetinde bulunamaz. Sigorta acenteliği yapacak gerçek veya tüzel kişilere Levhaya kayıt öncesinde Müsteşarlıkça verilecek uygunluk belgesi için, düzenleniş tarihleri son altı aydan eski olmamak kaydıyla Ek:1 ila Ek:7’de belirtilen bilgi ve belgeler aranır. 

            (2) Uygunluk belgesi başvurusu TOBB tarafından görevlendirilecek odalara yapılır. Uygunluk belgesi için gerekli belgelerden oda bünyesinde bulunanlar ayrıca talep edilmez. Başvuru sırasında istenilen bilgiler, elektronik ortamda da kaydedilir.

            (3) Acentenin Levha kayıt bilgilerinde yer alan iletişim bilgileri kullanılmak suretiyle yapılan bildirimler 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca tebliğ edilmiş sayılır.

            (4) Acente teknik personelinden, aynı zamanda bireysel emeklilik aracısı lisansına sahip olanlar ile hayat grubu sigortaları teknik personeli olanlar ilgili acente Levha kayıtlarına ayrıca işlenir.

            (5) Belgeleri tamamlanmış olan acentelerin başvuruları TOBB tarafından Müsteşarlığa intikal ettirilir. Müsteşarlıkça yapılacak değerlendirmede durumu uygun görülenler Levhaya kaydedilmek üzere TOBB’a bildirilir. Bu bildirim, bildirime konu acenteler bakımından uygunluk belgesi niteliğindedir.

            (6) Levhaya kayıtlı olan acenteler TOBB internet sitesinde kamuya duyurulur. Bu kapsamda yer alacak bilgiler Müsteşarlık tarafından belirlenir.

            Acentelik yetkilerinin verilmesi

            MADDE 12 – (1) Acentelik faaliyetinde bulunulacak sigorta dalları ve bu dallar kapsamında tanınacak yetkiler belirtilmek suretiyle acentelere verilecek acentelik yetkisi bizzat sigorta şirketlerince hususi bir vekaletname ile tanımlanarak usulü dairesinde tescil ve ilan ettirilir. Bu yetkiler acenteler tarafından başka acentelere veya kişilere devredilemez.

            (2) Birinci fıkra kapsamında verilecek acentelik yetkisine istinaden acenteler tarafından yürütülecek faaliyetlerin kapsam ve sınırına ilişkin hususlar ile tarafların hak ve yükümlülükleri sigorta şirketi ile acente arasında akdedilen acentelik sözleşmesinde açıkça belirtilir. Acentelik sözleşmelerinde noter onayı şartı aranmaz. Bu amaçla, acentelik yetkisi verilen belgelerde ayrıca acentelik sözleşmelerine atıfta bulunulması gerekli değildir.  

            (3) İcra Komitesi tarafından TSRŞB’nin görüşü alınarak Müsteşarlığın uygun görüşüyle acentelik sözleşmesinin asgari içeriği belirlenebilir.

            (4) Sigorta şirketlerinin aynı zamanda aynı yer veya bölgede birden fazla acenteyle çalışıp çalışamayacağı ve acentelerin de aynı zamanda aynı yer veya bölgede birden fazla sigorta şirketi adına aracılık edip edemeyeceği acentelik sözleşmesine göre belirlenir. Acentelik sözleşmesinde bu konuda bir ifadenin yer almaması yahut sınırlayıcı ifadelerin yer alması halinde, sigorta şirketi aynı zamanda aynı yer veya bölgede birden fazla acentelik tesis edemez, acente de birden fazla sigorta şirketine aracılık edemez. Bu fıkra uyarınca, aynı yer veya bölge uygulamasında taşrada köy, diğer yerleşim yerlerinde mahalle esas alınır.

            (5) Faaliyeti sınırlı acentelerin, en küçük yerleşim birimi olarak taşrada köy, diğer birimlerde ise mahalle muhtarlıkları seviyesinde faaliyet gösterebilmesi, bu yerleşim birimleri içerisinde başka bir faaliyeti sınırlı olmayan acentenin bulunmamasına bağlıdır. Müsteşarlık, bu durumda faaliyeti sınırlı acentelerin faaliyetlerini İcra Komitesinin önerisi üzerine kısıtlayabilir veya kaldırabilir.

            (6) Sigorta şirketleri, birinci fıkrada belirtilen hususları, tescil ve ilanı müteakip on iş günü içinde, Levhaya işlenmek üzere TOBB’a bildirir. Sigorta şirketleri bu amaçla, Levhaya kayıtlı acentelerden kendilerince acentelik verilenleri, bu Yönetmelikte tanımlanmış acentelik türleri itibarıyla elektronik ortamda işaretler. Bu konulardaki gerekli bilgi işlem programı TOBB tarafından oluşturulur.

            (7) Sigorta şirketleri tarafından Levha kaydı bulunmayanlara acentelik yetkisi verilemez ve bunlarla acentelik sözleşmesi yapılamaz. Levhaya kayıtlı olmayanların sigorta şirketleriyle yapmış oldukları acentelik ilişkilerinin tescil işlemleri ilgili odalarca kabul edilmez. Sigorta şirketleri, Levhaya kayıtlı olmayanların acentelik yapmaması için kendi bilgi işlem programlarında gerekli düzenlemeyi yapar.

            (8) Levha kaydını takip eden altı ay içinde en az bir sigorta şirketiyle acentelik sözleşmesinin yapılmış olması, Kanunun 23 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uygulamasında acentelerin faaliyete geçtiğinin göstergesi olarak değerlendirilir.

 Uygunluk belgesinin iptali ve acentelik yetkilerinin kaldırılması

            MADDE 13 – (1) Sigorta şirketleri, acentelik yetkilerinin tamamının veya bir kısmının kaldırılması, acentelik sözleşmelerinin sona ermesi veya acenteler hakkında dava açılması hallerini gerekçeleriyle birlikte, en geç beş iş günü içinde ilgili acenteye ve Levhaya işlenmek üzere TOBB’a bildirir.

            (2) Mahkeme kararıyla kesinleşmiş prim borcunun ödenmemesi nedeniyle şirketlerince acentelik yetkileri kaldırılanların acentelik faaliyetleri, bu borçları ödeninceye kadar Müsteşarlıkça geçici olarak durdurulur.

            (3) Müsteşarlıkça yapılan izleme, inceleme veya denetim sonucunda, acentelerin;

            a) faaliyetleri çerçevesinde yaptıkları iş ve işlemlerle sigorta sözleşmesine taraf olan kişilerin hak ve menfaatlerini tehlikeye düşürdüklerinin,

            b) mevzuata, sigortacılığın icaplarına ve iyiniyet kurallarına aykırı hareket etmek suretiyle sigortacılık sektörüne olan güveni sarsıcı ve sektörün itibarını zedeleyici tutum ve davranış sergilediklerinin

            tespiti halinde faaliyetleri geçici olarak iki aydan altı aya kadar Müsteşarlıkça durdurulabilir. Faaliyetleri geçici olarak durdurulanlar, durumları Levhaya kaydedilmek üzere Müsteşarlıkça TOBB’a, ayrıca çalıştıkları şirketlerce de bu acenteler aracılığıyla poliçe düzenlenmesinin durdurulmasını teminen TSRŞB’ye bildirilir.

          (4) Acentelerin üçüncü fıkraya istinaden faaliyetlerinin geçici olarak durdurulması sonrasında faaliyete başlangıcı takip eden bir yıl içinde aynı fiili tekrar etmeleri halinde uygunluk belgeleri Müsteşarlıkça iptal edilir.

            (5) Müsteşarlıkça yapılan izleme, inceleme veya denetim sonucunda mali durumlarının bağlı bulundukları sigorta şirketi üzerinde olumsuz sonuçlara yol açabileceği anlaşılan acenteler için, Müsteşarlıkça ilgili sigorta şirketlerine bildirimde bulunularak gerekli tedbirlerin alınması istenebilir. Bu durumda bulunan acentelerin durumlarında alınan tedbirlere rağmen bir iyileşme olmaması durumunda faaliyetleri geçici olarak durdurulabilir veya uygunluk belgeleri Müsteşarlıkça iptal edilebilir.

            (6) Müsteşarlıkça, gerek bu madde hükümlerine göre uygunluk belgesinin iptal edilmesi ve gerekse İcra Komitesince alınan kararlar çerçevesinde meslekten çıkarılmasına karar verilmesi neticesinde acentelik faaliyetleri durdurulan kişiler, Levhadan silinmek üzere TOBB’a bildirilir.

   (7) Bir daha acentelik yapamayacaklarına karar verilenler TOBB’da ayrı bir liste halinde tutulur.

            (8) Bu maddede sıralanan tüm hususlar ilgili acentenin Levha kayıtlarına işlenir.

           

Değişikliklerin bildirilmesi

            MADDE 14 – (1) Acenteler, işletmelerinde, ortak, yetkili ve teknik personeli ile bu Yönetmelikte aranılan niteliklerinde ortaya çıkabilecek değişiklikleri, değişikliği takiben en geç beş iş günü içinde ve elektronik ortamda Levhaya işlenmek üzere uygunluk belgesi başvurusunda bulundukları odaya bildirir.

            (2) 12 nci maddenin birinci fıkrasında belirtilen hususlara ilişkin değişiklikler de, sigorta şirketleri tarafından değişikliği takiben en geç beş iş günü içinde ve elektronik ortamda Levhaya işlenmek üzere TOBB’a bildirilir.

            (3) Kanunun 23 üncü maddesinin altıncı fıkrası uygulamasında Levhadan silinmeyi gerektiren hallerin sona erdiğini ispat eden sigorta acentesinin Levhaya yeniden yazılması talebinde bulunması ile Levha kaydı bulunan ancak bu kayıtta acentelik türü de dahil olmak üzere yalnızca değişikliğe gidilmesi gereken durumlarda tekrar Levha kayıt ücreti alınmaz.

            (4) Mevcut acentesinden ayrılmış ve başka bir acentede işe başlamamış müdür veya teknik personelin durumlarına ilişkin bilgiler, kendileri uygun gördüğü takdirde TOBB internet sitesinde duyurulur.

 

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

Faaliyete İlişkin Hükümler

 

            Mesleki sorumluluk sigortası

            MADDE 15 – (1) Acenteler, mesleki faaliyetleri nedeniyle üçüncü şahıslara verecekleri zararlardan sorumludur.

            (2) Acentenin bağlı bulunduğu sigorta şirketinin acentenin bu sorumluluğunu üstlenmemesi veya bu sorumluluk için başka bir teminata sahip olunmaması halinde, acente tarafından sorumluluk sigortası yaptırılır. Sigorta şirketinin bu sorumluluğu üstlenmesi halinde durum acentelik sözleşmesinde açıkça belirtilir.

            (3) İkinci fıkra uyarınca mesleki sorumluluk sigortası yaptırılması gereken hallerde, acenteler sigorta şirketleri ile yaptıkları acentelik sözleşmesini takiben en geç bir ay içinde mesleki sorumluluk sigortasını yaptırarak uygunluk belgesi başvurusunda bulunduğu odaya bildirimde bulunur.

            (4) Mesleki sorumluluk sigortasının, beher tazminat talebi için teminatı en az 30.000.- TL ve bir yıl boyunca tüm tazminat talepleri için teminatı en az 200.000.- TL’dir. Çoklu acenteler tarafından acentelik faaliyetlerinin tümünü kapsayacak şekilde yaptırılacak sorumluluk sigortalarında, sigorta şirketleri itibariyle teminat sınırlandırması getirilemez, muafiyet ve/veya müşterek sigorta uygulanmaz.

Sigorta poliçelerinin düzenlenmesi ve primlerin tahsili

            MADDE 16 – (1) Sigorta sözleşmesi akdetme ve/veya prim tahsil etme yetkisi sigorta şirketlerine aittir. Bu yetki, acentelik sözleşmesinde belirtilmek kaydıyla, sigorta acentelerine devredilebilir. Sigorta şirketlerince sözleşme yapma ve/veya prim tahsil etme konularında yetkilendirilmemiş acenteler, poliçe düzenleyemez ve/veya prim tahsilâtı yapamaz.

 

(2) Sigorta poliçelerinin acentelerce düzenlenmesine ve primlerin tahsil edilmesine ilişkin usul ve esaslar sigorta şirketi ile acente arasında akdedilen acentelik sözleşmesinde açıkça belirtilir.Prim tahsilatı konusunda ilgili mevzuatında özel hükümler bulunan sigorta branşlarına ilişkin hükümler saklıdır.

(3) Acenteler tarafından bu madde kapsamında tahsil edilen primler çalıştıkları şirketler bazında ayrı hesaplarda tutulur.

(4) Sigortalı tarafından, acentelere yapılan ödeme sigorta şirketine yapılmış sayılır. Sigorta şirketlerince tazminat ödemesi adıyla acenteye yapılan ödeme hak sahibi tarafından tahsil edilmedikçe ödenmiş sayılmaz.

            (5) Sigorta poliçelerine aracılık eden acentenin unvanı ve Levha numarası ile kendisine şifre tahsis edilerek işlemi yapan teknik personelin adı, soyadı, sicil numarası ve imzasının poliçelerde açık olarak yer alması zorunludur. Sigorta şirketleri bu amaçla sigorta poliçelerine aracılık eden acentenin unvanı ve Levha numarası ile işlemi yapan teknik personelin adı, soyadı, sicil numarasının poliçelerde yer alması için gerekli düzenlemeleri yapar.

(6) Bir sözleşmenin unsurları içerisinde, taraflardan birinin bu sözleşmede yer alan herhangi bir hususta sigorta yaptırmaya zorunlu tutulduğu hallerde sigortanın sözleşme yapılan kurum vasıtasıyla yaptırılmış olması, bu kurum tarafından sözleşme konusu sigorta ürününün maliyetini artırıcı bir unsur olarak kullanılamaz.

(7) 26 ncı ve 27 nci maddelerde belirtilen kurum ve kuruluşlar, kendisine hizmet sağlanan kişinin başka bir sigorta şirketi veya sigorta aracısı yoluyla yaptırdığı ve hizmet sağlayan kredi kuruluşu tarafından talep edilen teminatları kapsayan sigorta poliçesini kabul etmek zorundadır.

(8) Bu maddenin altıncı ve yedinci fıkralarına aykırılık Kanunun 32 nci maddesinin beşinci fıkrasına aykırılık şeklinde değerlendirilir.

Acente komisyonları ve diğer menfaatler

            MADDE 17 – (1) Sigorta dalları veya ürünleri itibarıyla uygulanacak komisyonlar ile bunların ödenmesine ilişkin esaslar sigorta şirketleri ve acenteler arasında serbestçe belirlenir. Ancak, komisyonlara ilişkin olarak ilgili mevzuatında özel hükümler bulunan sigorta dallarında kendi hükümleri geçerlidir.

            (2) Sigorta şirketleri ile acenteleri arasında yapılacak acentelik sözleşmelerinde komisyonun genel çerçevesi belirlenir. Komisyon ve ek komisyonlara ilişkin temel prensipler sigorta şirketlerince belirlenerek internet sitelerinde duyurulur.

(3) Sigorta acentesi, acentelik sözleşmesinin sona ermesi halinde, acentelik sözleşmesinin sona ermesi öncesinde sigorta ettirenlerle yaptığı işlerle ilgili sigorta sözleşmeleri için sigorta şirketi tarafından ileride gerçekleştirilecek tahsilât ölçüsünde komisyona hak kazanır.

(4) Sözleşmenin sona ermesi sırasında henüz sonuçlandırılmamış işlemler için işleme ilişkin teklifin acentelik sözleşmesinin sona ermesinden önce acente tarafından sigorta şirketine ulaştırılmış ve sigorta sözleşmesinin de en geç 30 gün içinde ilgili sigorta şirketinden yapılmış olması kaydıyla, bu sözleşmelerden doğabilecek komisyona üçüncü fıkrada belirtilen ölçüt çerçevesinde hak kazanılır.

Portföy tazminatı

MADDE 18 (1) Sigorta şirketi, sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra da sigorta acentesinin kazandırdığı portföy sayesinde önemli menfaatler elde ediyor ve hakkaniyet gerektiriyorsa, sigorta acentesi sigorta şirketinden tazminat talep edebilir.

(2) Önemli menfaat ve hakkaniyetten söz edilebilmesi için;

            a) Özel acentelerin asgari 24 ay, çoklu acentelerin ise asgari 48 ay süreyle tazminat talebinde bulunulan sigorta şirketinin acenteliğini yapmış olması,

b) Acente tarafından sigorta şirketine kazandırılan müşterilerin sigorta sözleşmelerini, acentelik sözleşmesi sona erdikten sonra da aynı sigorta şirketinden yenilemeleri

şartlarının gerçekleşmiş olması gerekir.

(3) Portföy tazminatı ödenmesi gereken haller; sigorta şirketi ile acentesi arasındaki sözleşme ilişkisinin sona ermesi, sigorta acentesinin ölümü, iflası, temyiz kudretini kaybetmesi, aracılık faaliyetini icra etmesini engelleyecek şekilde sürekli malul olması, bozulan sağlık durumu, yaşının ilerlemesi halleridir. Ancak, acentelik sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın acente tarafından sona erdirilmesi veya acentenin kendi kusuruyla sözleşmenin feshine sebep olunması hallerinde, acente tarafından tazminat talebinde bulunulamaz.

(4) Üçüncü fıkra uygulamasında, acentelik sözleşmesinin acente tarafından yalnızca ilgili şirketle çalışmaya devam etmeme kararı nedeniyle feshedilmesi geçerli bir portföy tazminatı ödememe nedeni sayılamaz. Üretim yetersizliği veya hasar prim oranının yüksekliği nedeniyle, sigorta şirketince acentelik sözleşmesinin feshinin portföy tazminatı ödememe bakımından geçerli sayılabilmesi için, bu konulardaki kriterlerin acentelik sözleşmesinde belirlenmiş olması gerekir.

(5) Tazminat, acentenin son beş yıllık faaliyeti çerçevesinde aldığı yıllık komisyon ve diğer ödemelerin ortalamasını aşmamak kaydıyla taraflar arasında belirlenir. Sözleşme ilişkisinin beş yıldan daha kısa bir süre devam etmiş olması halinde, tazminatın hesabında faaliyetin devamı sırasındaki ortalama esas alınır.

(6) Tazminat talebinin sözleşmenin sona ermesinden itibaren bir yıl içinde yapılması gerekir.

(7) Acentenin iflası, ölümü, hacir altına alınması ve temyiz kudretini kaybetmesi hallerinde tazminat acentenin yerine geçenlere ödenir.

(8) Acentelik sözleşmelerine, portföye ilişkin tazminat istenemeyeceğine dair hükümler konulamaz.

(9) Acenteler, faaliyetlerine son vermek istemeleri halinde, sigorta şirketi tarafından onaylanmak kaydıyla portföylerini kendi seçecekleri başka bir acenteye veya sigorta aracısına devredebilir. Bu takdirde, sigorta şirketinden ayrıca tazminat talep edilemez.

(10) Acente teknik personeli ile yetkilileri, sigorta sektöründe faaliyet gösteren başka bir kuruluşa geçtiğinde daha önce çalıştığı acentenin portföyüne ilişkin bilgileri sigortalıların onayı olmaksızın yeni kuruma taşıyamaz.

           

            Hesap planı ve hesap mutabakatı

            MADDE 19 – (1) Sigorta şirketleri ve acentelerin hesap ve kayıt düzenlerini poliçe bazında takibe ve üçer aylık dönemler itibariyle mutabakat çalışmasına uygun olacak şekilde oluşturmaları ve en geç dönemi takiben bir ay içinde mutabakat sağlamaları gereklidir.

            (2) Acenteler, hesaplarını ve mali tablolarını Müsteşarlıkça belirlenecek Tek Düzen Hesap Planına uygun olarak tutmak zorundadır.

           

Teminat

            MADDE 20 – (1) Acentelik faaliyetleri nedeniyle, talep edilebilecek teminatın miktarı ve koşulları taraflar arasında serbestçe belirlenir.

 

Başka faaliyet yasağı ve diğer ortaklıklar

            MADDE 21 – (1) Acenteler, acentelik faaliyeti yürütülen ticari işletmelerinde acentelik faaliyeti haricinde başka bir ticari faaliyette bulunamaz. Faaliyet alanı sınırlı olan acenteler için bu fıkra hükmü uygulanmaz.

            (2) İlgili mevzuatta öngörülen gereklerin yerine getirilmesi kaydıyla, sigorta acentelerince finansal danışmanlık ve sermaye piyasası aracılığı faaliyetinde bulunulması birinci fıkra uyarınca başka faaliyet yasağı kapsamında değerlendirilmez. Bu alanlarda faaliyette bulunmasına izin verilecek acentelerin nitelikleri Müsteşarlık tarafından belirlenir.

            (3) Acentelerin ortak, yetkili veya teknik personeli, diğer mevzuat hükümleri saklı kalmak kaydıyla, Kanunda yasaklananlar dışında, bir başka şirkete ortak olabilir veya ayrı bir işletme kurarak başka bir alanda faaliyet gösterebilir.

            (4) Acente müdürü, sermayesinin en az %51’i aynı acenteye veya eşi ya da velayeti altındaki çocuklarına ait olmak ve aynı il sınırları içinde bulunmak kaydıyla başka bir acentede görev yapabilir. Bu durumda, bir müdürün görev yapabileceği acente sayısı üçten fazla olamaz.

 

Unvan, ilan, reklâm, afiş ve pano

            MADDE 22 – (1) Acenteler, sigorta şirketlerine ve sözleşme yaptırmak isteyenlere yanıltıcı bilgi ve belge veremez, unvanlarında acentelik fonksiyonlarını gizleyecek şekilde ve sigorta şirketi olarak faaliyet gösterdikleri anlamını taşıyacak ifadeler de dahil olmak üzere başka bir faaliyette bulunulduğu izlenimini verecek ifadeler kullanamaz. Kanunun 32 nci maddesinin birinci fıkrası uygulaması bakımından gerçek ve tüzel kişi acenteler, unvanlarında “sigorta” ifadesi ile birlikte “acentelik” veya “aracılık” ifadelerinden yalnızca birini veya bunların türevlerini kullanmak zorunda olup, başkaca bir ifade kullanamaz. Bu şart, faaliyet alanı sınırlı olan acenteler ile 21 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen faaliyetlerde bulunan acenteler için diğer faaliyetlerini gösteren unvanları ile birlikte geçerlidir.

            (2) Acentelerin ve şubelerinin antet, afiş, reklam ve tabelalarında acente unvanına yer verilir.

            (3) Acentelerin unvanı ile Levha kayıt numarasını içeren bir plaka acentelik faaliyeti gösterilen mekanların girişinde ve gözle görünür şekilde asılır. Bu plakanın şekli Müsteşarlığın uygun görüşü ile İcra Komitesince belirlenir. Acenteler sözleşme yaptırmak isteyenlere aracılık ettikleri sigorta şirketlerini ve bu şirketlerce kendilerine tanınan yetkileri bildirir.

            (4) 26 ncı ve 27 nci maddelerde belirtilen kurum ve kuruluşların acentelik faaliyeti gösterilen birimlerinde, adına acentelik yaptıkları sigorta şirketlerinin unvanları müşterilerince görülebilecek bir şekilde belirtilir.

 

 

 

 

 

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM

Eğitim ve Bilgi Kayıtları

        

            Teknik personel sürekli eğitimi

            MADDE 23 – (1) Teknik personel, mesleki yeterliliklerinin, bilgi ve becerilerinin devamlılığını sağlamak amacıyla tarihi ve programı Müsteşarlıkça belirlenerek duyurulacak ve yılda bir kez beş iş gününü geçmemek üzere açılacak eğitime en az beş yılda bir katılır. Eğitim sonunda teknik personelin durumlarının değerlendirilebilmesi amacıyla ayrıca sınav yapılır. Beş yıllık sürenin hesabında kişinin tamamladığı son eğitim tarihi esas alınır. Müsteşarlık gelişen koşullara göre beş yıllık süreyi kısaltmaya yetkilidir.

            (2) Teknik personel eğitiminin ve sınavının SEGEM tarafından yapılması esastır. Eğitim ve sınavın süresi, kapsamı, yöntemi ile ücreti ve diğer koşullarına ilişkin çalışmalar İcra Komitesinin görüşü alınarak SEGEM tarafından yapılır, Müsteşarlıkça karara bağlanır.

            (3) Eğitimi süresi içinde başarıyla tamamlamamış olan teknik personelin faaliyeti bu eğitimi tamamlayıncaya kadar durdurulur.

 

            Teknik personel kimliği

            MADDE 24 – (1) Teknik personelin sigorta ürünlerinin pazarlanması, bilgilendirme ve satış işlemleri esnasında hangi acenteye bağlı olarak çalıştığını açıkça belirtmesi ve kimliğini göstermesi gerekir. Teknik personel kimliğini ibraz edemeyenler bu işlemleri yapamaz.

            (2) Kimliklerin şekli ve içeriği İcra Komitesi tarafından belirlenir ve Müsteşarlığın onayıyla uygulamaya konulur. Teknik personelin kimliği, uygunluk belgesi başvurusunda bulunulan oda tarafından verilir.

            (3) Acentelik sözleşmesinin feshi halinde veya teknik personelin acenteyle ilişiğinin kesilmesi veyahut yetkisinin kaldırılması durumlarında, acenteler keyfiyeti en geç beş iş günü içinde uygunluk belgesi başvurusunda bulundukları odaya bildirir ve verilen kimlikleri ilgili odaya iade eder. İade edilmeyen kimliklerden acenteler sorumludur.

            (4) Bu Yönetmeliğin 13 üncü maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkralarında acenteler için öngörülen tedbirler, teknik personel için de uygulanır. Teknik personelin faaliyetlerinin geçici olarak iki aydan altı aya kadar durdurulması, işlem yapma yetkisinin durdurulması şeklindedir. Geçici durdurmada kimlikler geri alınmazken, faaliyetin durdurulması halinde teknik personelin kimlikleri geri alınır.

 

            Bilgi kayıtları ve kayıtlara erişim

            MADDE 25 – (1) TOBB nezdinde tutulan Levhaya ilişkin bilgiler, bilgilere erişim tanınacak yetkili kullanıcılar ve kullanıcıların erişebilecekleri kayıtların içeriği ile erişim şekli TOBB’un görüşü alınarak Müsteşarlıkça belirlenir. Elektronik ortamda TOBB’a veya odalara bildirim yapılmasına ilişkin usuller TOBB tarafından belirlenir.

            (2) Müsteşarlık talimatları ile İcra Komitesince gerekli görülen karar ve duyuruların acentelere iletilmesi için TOBB tarafından gerekli işlemler yapılır.

 

 

 

BEŞİNCİ BÖLÜM

Özellik Arz Eden Kurum ve Kuruluşlar

Bankalar ile özel kanunlarına istinaden acentelik yapan kurumlar         

            MADDE 26 – (1) Bankalar ile özel kanunlarına istinaden acentelik yapma yetkisi tanınan kurumların sigorta acenteliği yapılan şubeleri ile sigorta işlemleri yapılan çağrı merkezi, çevrimiçi işlem merkezi ve benzeri birimlerinde yapılacak sigortacılık işlemleri teknik personel tarafından yerine getirilir. Düzenlenen poliçeler teknik personel tarafından imzalanır. Bu fıkra uyarınca kazanılan deneyim 7 nci maddenin ikinci fıkrasının (ç) bendinde belirtilen mesleki deneyim kapsamında değerlendirilir.

            (2) Banka müşterilerinin, kredi kullanımında düzenlenen poliçeleri hangi banka aracılığıyla hangi sigorta şirketinden yaptırdıklarının, müşterilerin başka dağıtım kanalları vasıtasıyla düzenlenmiş poliçelerinin yürürlükte olup olmadığının ve benzeri bilgilerinin sorgulanabileceği bir sistem Türkiye Bankalar Birliği ve TSRŞB’nin görüşleri de alınarak Sigorta Bilgi Merkezi nezdinde oluşturulur. Sisteme erişim sağlanmasına ilişkin usul ve esaslar Müsteşarlıkça belirlenir.

            (3) Bankalar ile özel kanunlarına istinaden acentelik yapma yetkisi tanınan kurumların kendi faaliyetleri kapsamında temin ettikleri sorumluluk sigortalarının, yürütülen sigortacılık işlemlerine ilişkin sorumlulukları da kapsaması halinde, ayrıca mesleki sorumluluk sigortası şartı aranmaz.

            (4) Bankalar ile özel kanunlarına istinaden acentelik yapma yetkisi bulunan kuruluşlar hakkında bu Yönetmeliğin (5), (6), (8), (9), (10), (11), (14) ve (21) inci maddeleri ile (12) nci maddesinin beşinci, yedinci ve sekizinci fıkraları uygulanmaz. Bu kurumlar için, bu maddede aksine hüküm bulunmayan hallerde Yönetmeliğin diğer maddeleri uygulanır.

            (5) Tâbi bulundukları mevzuatla tanımlanan yetki çerçevesinde sigorta acenteliği faaliyetinde bulunan kamu kurum ve kuruluşları ile 233 sayılı Kamu İktisadi Teşebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında bulunan ve ana statülerinde sigorta acenteliği yetkisi tanınan kamu iktisadi teşebbüslerince yapılacak acentelik faaliyetleri TOBB’da özel statülü acenteler olarak ayrıca listelenir. Bu kuruluşlar tarafından yapılacak acentelik faaliyetleri yalnızca görev alanlarıyla ilgili sigortalar ve Kanunun 13 üncü maddesiyle ihdas edilen zorunlu sigortalar, yalnızca risk ürünü içeren hayat ve ferdi kaza sigortaları ile zorunlu deprem sigortası ve devlet destekli tarım sigortalarıyla sınırlıdır. Bu kuruluşlar tarafından yürütülecek sigortacılık işlemleri teknik personel tarafından yürütülür.

            (6) Bu madde kapsamında sigorta acenteliği faaliyetinde bulunan kurumlar, aracılılık yapılan şirketler itibarıyla TOBB’da ayrı bir liste halinde tutulur.

 

Bankalar dışındaki mali kuruluşlar ile özellik arz eden diğer kuruluşlar

           MADDE 27 – (1) 26 ncı maddede belirtilen kurumlar hariç olmak üzere; vakıflar, sandıklar, kooperatifler ve kooperatif birlikleri ile finansman, finansal kiralama ve faktöring şirketleri gibi kuruluşlar, bu Yönetmeliğin tüzel kişi sigorta acentelerine ilişkin hükümlerine uygun biçimde kuracakları ticari bir işletme aracılığıyla faaliyeti sınırlı olmayan sigorta acenteliği yapabilir.

            (2) Birinci fıkrada sayılan kuruluşlar tarafından;

            a) Finansal kiralama şirketlerinde, finansal kiralama veya faaliyet kiralaması işlemine konu edilen mallar ve hizmetlerle;

            b) Finansman şirketlerinde, alımı kredilendirilen mal ve hizmetler ile kredilerin teminatını oluşturan varlıklarla;

            c) Kooperatif ve kooperatif birliklerinde, kooperatif ve birlik ana sözleşmesinde belirtilen faaliyet alanıyla ilgili konularda ve üye kişilerle;

            ç) Vakıf ve sandıklarda, üyeleri ile ilgili sigortalarla

            sınırlı olmak kaydıyla, ayrı bir ticari işletme kurmaksızın acentelik faaliyetinde bulunulabilir.

            (3) İkinci fıkra kapsamında yapılacak sigortacılık işlemleri teknik personel tarafından yürütülür.

 

 

 

ALTINCI BÖLÜM

Geçici ve Son Hükümler

            Geçiş uygulamaları

            GEÇİCİ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımlandığı tarih itibariyle lise ve dengi okul mezunu olup 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (f) bendinde belirtilen şekilde en az on yıl mesleki deneyime sahip olanlar, Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde başvurmak kaydıyla, SEGEM tarafından yapılacak gerçek kişi acentelik ve acente müdürlüğü sınavını kazanmaları halinde gerçek kişi acente veya müdür olabilir.

            (2) Sigorta Bilgi Merkezi, 26 ncı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen sistemi 31/12/2011 tarihine kadar kurar. Bu sistemde yer alacak bilgilere ilişkin verileri belirtilen tarihe kadar sağlamayan bankaların sigorta acentelik yetkileri askıya alınır. Müsteşarlık, gelişen koşullara göre bu süreyi üç aydan altı aya kadar uzatmaya yetkilidir.

 

Yönetmelik hükümlerine uyum

            GEÇİCİ MADDE 2 (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte Levhaya kayıtlı bulunan acenteler durumlarını en geç 30/9/2011 tarihine kadar bu Yönetmeliğe uygun hale getirmek zorundadır.

            (2) 26/10/2009 tarihi ve öncesinde 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde belirtilen mezuniyet ve deneyim şartına uygun olmaksızın müdür ataması yapılmış bulunan acenteler durumlarını en geç 31/12/2011 tarihine kadar bu madde hükmüne uygun hale getirir.

            (3) Acentelerin çağrı merkezi, çevrimiçi işlem merkezi ve benzeri isimler altında yapacakları pazarlama faaliyetlerinde istihdam edilen personelin bu Yönetmeliğin yürürlüğe giriş tarihine kadar çalıştıkları süre mesleki deneyimden sayılır. Bu kişiler 7 nci maddenin ikinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen şartı 31/12/2011 tarihine kadar tamamlamaları durumunda teknik personel olarak değerlendirilir.

            Yürürlükten kaldırılan yönetmelik

            MADDE 28 – (1) 14/4/2008 tarihli ve 26847 Mükerrer sayılı Resmî Gazetede yayımlanan Sigorta Acenteleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır.

 

            Yürürlük

            MADDE 29 – (1) Bu Yönetmeliğin;

            a) 7 nci maddesinin onuncu fıkrası, 8 inci maddesinin birinci fıkrası, 19 uncu maddesi,     26 ncı maddesinin birinci ve beşinci fıkraları ile 27 inci maddesinin üçüncü fıkraları 1/1/2012 tarihinde yürürlüğe girer. Müsteşarlık bu süreyi en fazla bir yıl uzatmaya yetkilidir.

            b) diğer maddeleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

 

            Yürütme

            MADDE 30 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yürütür.


Son Güncelleme: Cuma, 24 Haziran 2011 16:05